Verbum

праём, -а, мн. -ы, -аў, м.

Адтуліна ў сцяне для акна, дзвярэй.

Дзвярны п.

|| прым. праёмны, -ая, -ае.

пра́жа, -ы, ж.

1. гл. прасці.

2. Ніткі, атрыманыя прадзеннем.

Шарсцяная п.

пражава́ць, -жую́, -жуе́ш, -жуе́; -жуём, -жуяце́, -жую́ць; -жу́й; -жава́ны; зак., што.

Добра разжаваць.

П. мяса.

|| незак. пражо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

пража́нка, -ы, ж.

Ежа, прыгатаваная з тушанага мяса і сала, падкалочаная мукой.

пра́жаны, -ая, -ае.

Прыгатаваны пражаннем.

П. гарох.

пражыва́цца гл. пражы́цца.

пражыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

1. гл. пражы́ць.

2. Жыць, мець месца жыхарства дзе-н. (афіц.).

П. на ўскраіне горада.

|| наз. пражыва́нне, -я, н.

пражыві́ць, -жыўлю́, -жы́віш, -жы́віць; зак.

У выразе: душу пражывіць — пракарміцца, праіснаваць.

пражы́так, -тку, м.

У выразе: на пражытак — для таго, каб пражыць.

Гэтага не хопіць на п.

пражы́тачны, -ая, -ае.

Неабходны для таго, каб пражыць, праіснаваць.

П. мінімум.