Verbum

прадвы́значыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак., што.

Наперад вызначыць, абумовіць.

Удалы пачатак прадвызначыў далейшы поспех.

|| незак. прадвызнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прадвызначэ́нне, -я, н.

прадвясці́ць, -вяшчу́, -ве́сціш, -ве́сціць; -ве́шчаны; зак., што (уст.).

Сказаць наперад пра тое, што будзе, адбудзецца, прадказаць.

|| незак. прадвяшча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

пра́дзед, -а, М -дзедзе, мн. -ы, -аў, м.

1. Бацька дзеда або бабулі.

2. звычайна мн. Продкі.

Нашы прадзеды.

|| прым. пра́дзедаўскі, -ая, -ае.

прадзе́нне гл. прасці.

пра́дзены, -ая, -ае.

Выраблены прадзеннем.

П. лён.

прадзе́рці, -дзяру́, -дзярэ́ш, -дзярэ́; -дзяро́м, -дзераце́, -дзяру́ць; -дзёр, -дзе́рла; -дзяры́; -дзёрты; зак., што.

Тое, што і прадраць.

|| незак. прадзіра́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

прадзе́рціся, -дзяру́ся, -дзярэ́шся, -дзярэ́цца; -дзяро́мся, -дзераце́ся, -дзяру́цца; -дзёрся, -дзе́рлася; -дзяры́ся; зак.

Тое, што і прадрацца.

|| незак. прадзіра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

пра́дзіва, -а, н.

1. гл. прасці.

2. Тое, што спрадзена ці тое, што прыгатавана для прадзення.

прадзі́льны, -ая, -ае.

Прызначаны для прадзення.

П. станок.

прадзі́льня, -і, мн. -і, -яў, ж. (уст.).

Прадзільная фабрыка або майстэрня.