Verbum

пнуць, пну, пнеш, пне; пнём, пняце́, пнуць; пні; незак. (разм.).

Тое, што і пяць².

по́бач.

1. прысл. Адзін каля аднаго.

Мужчыны ішлі п.

2. прыназ. з Р. Блізка каля каго-, чаго-н., поруч з кім-, чым-н.

Ісці п. воза.

◊

Побач з (са), прыназ. з Т —

1) зусім блізка ля каго-, чаго-н.

Наша хата стаіць п. са школай;

2) адначасова, разам з чым-н.

П. са складаннем слоўніка праводзілася манаграфічнае апісанне лексікі.

по́быт, -у, М -быце, м.

1. Тое, што і быт.

2. Знаходжанне, прабыванне дзе-н.

За кароткі п. у сталіцы пра многае даведаўся.

|| прым. по́бытавы, -ая, -ае (да 1 знач.).

по́вад¹, -а, М -дзе, мн. павады́, -о́ў м.

Прывязаная да аброці вяроўка або рэмень, на якіх водзяць каня, радзей — цяля, карову.

На повадзе ў каго-н. быць (перан., неадабр.; дзейнічаць не самастойна, па ўказцы каго-н.).

|| прым. павадо́вы, -ая, -ае.

по́вад², -у, мн. по́вады, -аў, м.

Тое, што служыць асновай, зачэпкай для чаго-н.

Для жартаўніка і п. знойдзецца.

по́вар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Спецыяліст па прыгатаванні ежы.

Рэстаранны п.

|| ж. павары́ха, -і, ДМ -ры́се, мн. -і, -ры́х.

|| прым. по́варскі, -ая, -ае.

по́відну, прысл.

Пакуль не сцямнела.

Заехаць п.

по́галас, -у, м. (разм.).

Погаласка, чуткі, розныя размовы.

Дайшоў і да мяне гэты п.

по́галаска, -і, ДМ -ласцы, мн. -і, -сак, ж.

Тое, што і пагалоска.

по́гань, -і, ж. (разм., пагард.).

1. Усё паганае, непрыемнае, што выклікае агіду.

2. Пра нядобрага чалавека (людзей).

Фашысцкая п.