плю́хацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пералівацца, ударацца аб што-н. (пра вадкасць).
Вада плюхаецца на дне чоўна.
2. Абдаваць сябе або каго-н. пырскамі.
Хлопчык плюхаўся ў вадзе.
3. Падаць, шлёпацца ў ваду, гразь і пад.
Дзеці з разгону плюхаюцца ў рэчку.
|| аднакр. плю́хнуцца, -нуся, -нешся, -нецца; -ніся (да 1 і 3 знач.).
|| наз. плю́ханне, -я, н.
плю́хаць, -аю, -аеш, -ае; незак.
1. Тое, што і плюхацца (у 1 і 3 знач.).
2. што і чаго. Рэзкім рухам выліваць (разм.).
П. ваду ў цэбар.
|| аднакр. плю́хнуць, -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. плю́ханне, -я, н.
плюш, -у, м.
Шарсцяная або баваўняная тканіна з доўгім ворсам.
|| прым. плю́шавы, -ая, -ае.
Плюшавае паліто.
плюшч, -у́, м.
Паўзучая расліна, якая абвіваецца вакол сваёй апоры.
|| прым. плю́шчавы, -ая, -ае.
плю́шчыць¹, -чу, -чыш, -чыць; незак., што.
Закрываць, заплюшчваць (вочы).
плю́шчыць², -чу, -чыш, -чыць; незак., што.
Удараючы або сціскаючы, рабіць плоскім, пляскатым.
П. цвік.
|| зак. сплю́шчыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны.
|| наз. плюшчэ́нне, -я, н. (спец.).
|| прым. плюшчы́льны, -ая, -ае (спец.).
П. станок.
плява́, -ы́, ж.
Тонкая скурка, перапонка ў жывёльным або раслінным арганізме.
плява́льніца, -ы, мн. -ы, -ніц, ж.
Пасудзіна для сплёўвання.
плява́цца, плюю́ся, плюе́шся, плюе́цца; плюёмся, плюяце́ся, плюю́цца; плю́йся; незак.
1. Мець звычку пляваць (у 1 знач.).
Кінь п.!
2. Пляваць на каго-н. ці адзін на другога.
плява́ць, плюю́, плюе́ш, плюе́; плюём, плюяце́, плюю́ць; плюй; незак.
1. Выкідваць з рота сліну.
П. на падлогу.
2. перан., на каго-што. Зусім не лічачыся з кім-, чым-н., паказваць пагардлівую абыякавасць (разм.).
П. ён хацеў на ваша папярэджанне.
3. у знач. вык. Выражае абыякавыя або пагардлівыя адносіны да чаго-н. (разм.).
Суседзі злуюцца, а мне п.!
|| зак. наплява́ць, -люю́, -люе́ш, -люе́; -люём, -люяце́, -люю́ць; -лю́й.
|| аднакр. плю́нуць, -ну, -неш, -не; плюнь (да 1 і 2 знач.).
П. няма куды (таксама перан.: вельмі цесна; разм.).
◊
Раз плюнуць (разм.) — нічога не значыць, вельмі лёгка зрабіць што-н.
Яму гэта раз п.
|| наз. плява́нне, -я, н. (да 1 знач.).