hoch [ho:x]
1. a высо́кі;
vier Méter ~ чаты́ры ме́тры вышынёй;
hóhes Álter старэ́чы ўзро́ст;
auf hóher Sée у адкры́тым мо́ры;
es ist höchste Zeit даўно́ пара́ [час]
2. adv высо́ка;
zwei Tréppen ~ на трэ́цім паве́рсе;
~ gespánnte Erwártungen вялікі́я надзе́і;
~ und héilig урачы́ста;
◊
da geht es ~ her там банке́т на ўве́сь свет
Hoch I n -s, -s сла́ва, ура́ (прывітальны выгук); тост;
ein ~ auf j-n áusbringen* гавары́ць тост за каго́-н.
Hoch II n -s, -s зо́на высо́кага паве́транага ці́ску; антыцыкло́н
Hóchachtung f -, -en глыбо́кая пава́га;
j-m ~ zóllen аддава́ць каму́-н. дані́ну пава́гі
hóchachtungsvoll adv з глыбо́кай пава́гай [паша́най]
hócharbeiten, sich аддз. вы́лучыцца [вы́значыцца] ула́снымі намага́ннямі
Hóchbau m -(e)s, -ten
1) гмах
2) надзе́мнае збудава́нне
3) без pl надзе́мнае будаўні́цтва
hóchbetagt a стары́, старо́га [паважа́нага] ўзро́сту [ве́ку]
Hóchbetrieb m -(e)s
1) (вялі́кае) ажыўле́нне
2) кіпу́чая пра́ца (ва ўстанове, на прадпрыемстве)
3) гадзі́на [час] пік