Háfen m -s, Häfen га́вань, порт; пры́стань;
in éinen ~ éinlaufen* захо́дзіць у порт;
aus éinem ~ áuslaufen* выхо́дзіць з по́рта
Háfer m -s авёс;
◊
ihn sticht der ~ разм. ён шале́е ад раско́шы
Háferflocken pl аўся́ныя шматкі́
Háferschleim m -(e)s аўся́ны адва́р [кісе́ль]
Haft f - а́рышт;
in ~ néhmen* арыштава́ць;
aus der ~ entlássen* вы́зваліць з-пад а́рышту;
sich in ~ befínden* быць [сядзе́ць] пад а́рыштам
Háftanstalt f -, -en астро́г, турма́
háftbar a юрыд. (für A) адка́зны (за каго-н., што-н.)
Háftbefehl m -(e)s, -e зага́д на а́рышт
háften
1. vi
1) (an D) прыліпа́ць, прыстава́ць
2) (in D) вя́знуць, засяда́ць; мо́цна сядзе́ць (у чым-н.);
im Gedächtnis ~ заста́цца ў па́мяці, запо́мніцца
2. vi (für A) адка́зваць, быць адка́зным, не́сці адка́знасць (за каго-н., што-н.); руча́цца (за каго-н., што-н.), гарантава́ць (што-н.);
~ bléiben* (an D) наліпа́ць (на што-н.); перан. застава́цца ў па́мяці, запо́мніцца