ánspornen
1) прышпо́рваць; падганя́ць
2) заахво́чваць, стымулява́ць
ánspornen
1) прышпо́рваць; падганя́ць
2) заахво́чваць, стымулява́ць
Ánsprache
ánsprechen
1.
1) звярта́цца (да каго
2) (um
3) падаба́цца;
das spricht ihn nicht an гэ́та яму́ не падаба́ецца
2.
bei
bei éinem Mädchen ~ рабі́ць прапано́ву дзяўчы́не
ánsprechend
~es Äußeres прыва́бны вы́гляд
ánsprengen:
ángesprengt kómmen
ánspringen
1.
1) падбяга́ць падско́кваючы, падско́кваць
2) запрацава́ць, пача́ць дзе́йнічаць (пра матор);
~ lássen
2.
Ánspruch
in ~ néhmen
~ erhében
ánspruchslos
Ánspruchslosigkeit
ánspruchsvoll