ánstimmen
den Ton ~ задава́ць тон
ánstimmen
den Ton ~ задава́ць тон
Ánstoß
1) штуршо́к; сты́мул
2)
den ~ zu
~ errégen [gében, verúrsachen] выкліка́ць абурэ́нне [рэ́зкую нязго́ду];
der Stein des ~ es ка́мень сутыкне́ння
ánstoßen
1.
1) штурха́ць; падсо́ўваць, прысо́ўваць;
die Gläser [mit den Gläsern] ~ чо́кацца
2) штурхану́ць, зачапі́ць (незнарок)
3) надстаўля́ць, надрабля́ць
2.
1) (h, s) (an
2)
3) заіка́цца;
mit der Zúnge ~ шапяля́віць
ánstoßend
das ~e Zímmer сусе́дні пако́й
ánstößig
Ánstößigkeit
ánstreben
1.
2.
hoch ~ высо́ка ме́рыцца [нацэ́львацца]
ánstrebenswert
ánstreichen
1.
1) афарбо́ўваць, фарбава́ць
2) адзнача́ць, падкрэ́сліваць
2. ~, sich
Ánstreicher