ánstauen
1.
2. ~, sich збіра́цца (аб вадзе)
ánstauen
1.
2. ~, sich збіра́цца (аб вадзе)
ánständig
1) прысто́йны, нале́жны
2)
ein ~ es Áuskommen неблагі́ [до́бры] заро́бак
Ánständigkeit
ánstäuben
ánstechen
1) нако́лваць, начапля́ць
2) падбухто́рваць, задзява́ць, спакуша́ць
3)
ángestochen kómmen
ángestochen sein
4) пачына́ць бо́чку (піва, віна)
5) пуска́ць у ход [эксплуата́цыю]
ánstecken
1.
1) (an
2) надзява́ць, насо́ўваць (на што
3) запа́льваць; падпа́льваць;
éine Zigarétte ~ запалі́ць цыгарэ́ту
4) (mit
2. ~, sich (bei
ánsteckend
Ánsteckung
Ánsteckungsgefahr
ánstehen
1) (nach
2) (an
3) (
die Sáche kann noch éinige Zeit ~ з гэ́тым мо́жна яшчэ́ кры́ху пачака́ць