hóchleben vi:
j-n ~ lássen* гавары́ць [падыма́ць] тост у го́нар (каго-н.);
es lébe hoch…! няха́й жыве́…!
hóchleistungsfähig a высокапрадукцы́йны; эл. вялі́кай магу́тнасці
hóchmodern a звышсуча́сны, са́мы мо́дны
Hóchmut m -(e)s пы́ха, пага́рда;
j-m den ~ áustreiben* збіць го́нар з каго́-н.
hóchmütig a пыхлі́вы, фанабэ́рысты
hóchnäsig a фанабэ́рысты, ганары́сты, напы́шлівы
Hóchnäsigkeit f - фанабэ́рыстасць, ганары́стасць, напы́шлівасць
hóchnehmen* аддз. vt
1) падыма́ць
2) зрабі́ць вымо́ву (каму-н.)
3) вы́смеяць (каго-н.)
4) разм. ашука́ць, аблічы́ць, абдзялі́ць
Hóchofen m -s, -öfen до́мна, до́менная печ;
den ~ beschícken загрузі́ць до́мну
Hóchparterre [-tεr] n -s, -s буд. высо́кі партэ́рны паверх; бельэта́ж