Verbum

ánbiegen* vt

1) прыгіна́ць, загіна́ць

2) канц. дадава́ць

ánbieten*

1. vt

1) прапано́ўваць

2) частава́ць

3):

ein Gefécht ~ вайск. навя́зваць бой

2. ~, sich напро́швацца, прапано́ўваць свае́ паслу́гі;

er bot sich mir an ён прапанава́ў мне свае́ паслу́гі

ánbinden*

1. vt прывя́зваць

2. vi (mit D)

1) завя́зваць знаёмства

2) пача́ць свары́цца (з кім-н.);

◊

éinen Bären ~ зале́зці ў доўг;

kurz ángebunden рэ́зкі, няла́скавы, няве́тлівы

ánblasen* vt

1) дзьму́ць (на што-н.); раздува́ць

2) разм. абла́яць (каго-н.); накрыча́ць (на каго-н.)

Ánblick m -s, -e

1) по́зірк, по́гляд

2) від, відо́вішча;

beim érsten ~ на пе́ршы по́гляд;

éinen schönen ~ bíeten* дава́ць цудо́ўнае відо́вішча

ánblicken

1. vt глядзе́ць, гля́нуць (на каго-н.)

2. ~, sich перагля́двацца, глядзе́ць (адзі́н на аднаго́)

ánblinzeln vt глядзе́ць (на каго-н.) прыжму́рваючыся; падмо́ргваць (каму-н.)

ánbrechen*

1. vt надло́мваць; адкрыва́ць;

eine Zigaréttenpackung ~ адкры́ць [пача́ць] па́чак цыгарэ́т

2. vi (s)

1) надло́мвацца

2) надыхо́дзіць;

der Tag bricht an дне́е

ánbrennen*

1. vt

1) абпа́льваць

2) падпа́льваць

2. vi

1) запа́львацца, успы́хваць

2) падгара́ць

ánbringen* vt

1) прыно́сіць, зано́сіць (што-н. куды-н.)

2) прымацо́ўваць, прыла́джваць, прыладко́ўваць

3) разм. збыва́ць з рук (тавар)

4) падава́ць прашэ́нне

5) размяшча́ць, прыладкава́ць;

sein Geld ~ (вы́гадна) палажы́ць свае́ гро́шы

6) нане́сці (рану)