kéhrtmachen аддз. vi
1) вайск. паваро́чвацца круго́м
2) пайсці́ наза́д; павярну́ць
Kéhrtwendung f -, -en вайск., спарт. паваро́т (кругом); ав. разваро́т
kéifen vi свары́цца, ла́яцца, крыча́ць
Keiferéi f - сва́рка, ла́янка
Keil m -(e)s, -e клін;
éinen ~ in (A) (éin)tréiben* заклі́ньваць, забіва́ць клін (у што-н.);
éinen ~ in die gégnerischen Réihen tréiben* раско́лваць шэ́рагі праці́ўніка;
◊
ein ~ treibt den ánderen ≅ клін клі́нам выбіва́юць
kéilen
1. vt
1) заганя́ць клін; расшчапля́ць; разм. (ад)лупцава́ць
2) (für A) разм. вербава́ць (куды-н.)
2. ~, sich
1) (durch A) прабіва́цца, праціска́цца (праз што-н.)
2) бі́цца
Kéiler m -s, - заал. дзік
Keileréi f -, -en бо́йка
kéilförmig a клінападо́бны
Kéilhose f -, -n лы́жныя штаны́