Verbum

ánschicken, sich збіра́цца, ме́рыцца (што-н. рабіць);

er schíckte sich an zu géhen ён збіра́ўся ісці́

ánschielen vt касаву́рыцца (на каго-н.)

ánschimmeln vi (s) пакрыва́цца цві́ллю

ánschirren vt запрага́ць

Ánschlag m -(e)s, -schläge

1) штуршо́к, уда́р (gegen A – аб што-н.)

2) аб’я́ва, афі́ша

3) зама́х; план, заду́ма;

éinen ~ auf j-n máchen рабі́ць зама́х на каго́-н.

4) каштары́с; ацэ́нка;

in ~ bríngen* уне́сці ў каштары́с

ánschlagen*

1. vt

1) прыбіва́ць, прымацо́ўваць

2) аб’яўля́ць

3) біць (у звон)

2. vi (h, s)

1) (an A) вы́цяцца (аб што-н.)

2) зазвані́ць

3) забраха́ць

4) запе́ць (пра птушак)

5) падзе́йнічаць (пра лякарства); паўплыва́ць;

die Wórte schlágen bei ihm nicht an да яго́ сло́вы не дахо́дзяць

ánschlägig a дыял.

1) вынахо́длівы

2) кары́сны

ánschleichen*

~, sich падпаўза́ць, падбіра́цца крадко́м

ánschließen*

1. vt

1) далуча́ць, падключа́ць

2) дадава́ць

2. vi (s)

1) зачыня́цца (пра дзверы)

2) сядзе́ць у аблі́пку (пра вопратку); шчы́льна прыляга́ць

3) (an a) быць звя́заным (з чым-н.)

3. ~, sich (D, an A) далуча́цца (да каго-н., да чаго-н.);

darf ich mich Ihnen ~ ? мо́жна да Вас далучы́цца?

ánschließend adv усле́д за…, пасля́;

~ an die Sítzung адра́зу пасля́ пасяджэ́ння