Keim m -(e)s, -e
1) па́растак, заро́дак;
~e tréiben* прараста́ць, пуска́ць па́расткі;
etw. im ~e erstícken задушы́ць што-н. у заро́дку
2) мед. мікро́б
Kéimdrüse f -, -n палава́я зало́за
kéimen vi
1) пуска́ць па́расткі
2) перан. узніка́ць, нараджа́цца, развіва́цца
Kéimfähigkeit f - бат., с.-г. усхо́джасць
kéimfrei a
1) стэры́льны, стэрылізава́ны
2) бяспло́дны
Kéimling m -s, -e
1) біял. заро́дак, эмбрыён
2) бат. па́растак, флянс
Kéimprobe f -, -n с.-г. праве́рка на ўсхо́джасць
Kéimprüfung f -, -en с.-г. праве́рка на ўсхо́джасць
Kéimzelle f -, -n біял. заро́дкавая [эмбрыяна́льная] кле́тка
kein m (f kéine, n kein, pl kéine без наз.: m kéiner, f kéine, n kéin(e)s, pl kéine) не; ніво́дзін, ніякі, ніхто́;
auf ~en Fall ні ў я́кім ра́зе;
ich hábe ~ Heft у мяне́ няма́ сшы́тка;
um ~en Preis ні за што на све́це