Horn n -(e)s, Hörner
1) рог (у розн. знач.);
j-m die Hörner stútzen паабіва́ць каму́-н. ро́гі, збіць з каго́-н. пы́ху
2) ражо́к;
ins ~ stóßen* трубі́ць у рог;
das ~ blásen* ігра́ць на ражку́
Hórnbläser m -s, - гарні́ст
Hórnhaut f -, -häute
1) мед. рагава́я абало́нка (вока)
2) мазо́ль
hórnig a гру́бы, цвёрды (як рог)
Hornísse f -, -n заал. шэ́ршань
Horníst m -en, -en гарні́ст, труба́ч
Hórnvieh n -s рага́тая жывёла
horrénd a агро́мністы, страшэ́нны, неймаве́рны
Horst m -(e)s, -e гняздо́ (драпежнай птушкі)