ánfassen
1. схапі́ць (што
von únten ~ падхапі́ць зні́зу
2. ~, sich узя́ць адзі́н аднаго́ за руку́
ánfassen
1. схапі́ць (што
von únten ~ падхапі́ць зні́зу
2. ~, sich узя́ць адзі́н аднаго́ за руку́
ánfauchen
ánfaulen
ánfällig
gégen Kránkheit ~ схі́льны да хваро́бы
Ánfälligkeit
Ánfänger
1) пачатко́вец
2) ініцыя́тар
ánfänglich
1.
2.
ánfechtbar
ánfechten
1) аспрэ́чваць, апратэсто́ўваць, абска́рджваць
2)
3) турбава́ць;
das ficht mich gar nicht an гэ́та мяне́ ніко́лькі не турбу́е
Ánfechtung
1) аспрэ́чванне; абска́рджванне
2)