Verbum

ánstäuben vt біял. апыля́ць

ánstechen* vt

1) нако́лваць, начапля́ць

2) падбухто́рваць, задзява́ць, спакуша́ць

3) перан.:

ángestochen kómmen* быць тут як тут;

ángestochen sein разм. быць нападпі́тку

4) пачына́ць бо́чку (піва, віна)

5) пуска́ць у ход [эксплуата́цыю]

ánstecken

1. vt

1) (an A) нако́лваць (на што-н.); прыко́лваць (да чаго-н.)

2) надзява́ць, насо́ўваць (на што-н.)

3) запа́льваць; падпа́льваць;

éine Zigarétte ~ запалі́ць цыгарэ́ту

4) (mit D) заража́ць (чым-н.)

2. ~, sich (bei D) заразі́цца (ад каго-н.)

ánsteckend a зара́зны, зара́злівы, інфекцы́йны

Ánsteckung f -, -en заражэ́нне, інфе́кцыя

Ánsteckungsgefahr f - небяспе́ка заразі́цца (чым-н.)

ánstehen* vi

1) (nach D) стая́ць у чарзе́ (па што-н.)

2) (an D) быць паблі́зу (чаго-н.)

3) (j-m) быць да тва́ру, падыхо́дзіць (каму-н.); цярпе́ць, чака́ць (за чым-н.);

die Sáche kann noch éinige Zeit ~ з гэ́тым мо́жна яшчэ́ кры́ху пачака́ць

ánsteigen* vi (s)

1) падыма́цца; бо́льшаць, павыша́цца (тс. перан.)

2) ав. узлята́ць

3):

ángestiegen kómmen* набліжа́цца вялі́кімі кро́камі

anstélle, an Stélle prp (G) заме́ст (каго-н., чаго-н.), за (каго-н., што-н.)

ánstellen

1. vt

1) прыстаўля́ць, прыхіна́ць

2) найма́ць, залі́чваць (на працу)

3) учыні́ць, нарабі́ць (чаго-н.);

da hast du was Schönes ángestellt! але́ ж ты і нарабі́ў!

2. ~, sich

1. разм. паво́дзіць сябе́, трыма́цца; прыкі́двацца

2) (nach D) займа́ць чаргу́