ТЫТУНЁВА-МАХО́РАЧНАЯ ПРАМЫСЛО́ВАСЦЬ,
галіна харчовай прамысловасці, якая нарыхтоўвае тытунёвую і махорачную сыравіну, праводзіць ферментацыю тытуню, вырабляе махорачныя і тытунёвыя вырабы.
Тытунёвыя ф-кі ўзніклі ў 17
ТЫТУНЁВА-МАХО́РАЧНАЯ ПРАМЫСЛО́ВАСЦЬ,
галіна харчовай прамысловасці, якая нарыхтоўвае тытунёвую і махорачную сыравіну, праводзіць ферментацыю тытуню, вырабляе махорачныя і тытунёвыя вырабы.
Тытунёвыя ф-кі ўзніклі ў 17
ТЫТУНЁВЫЯ ВЫ́РАБЫ,
вырабы з лісця тытуню, а таксама махоркі.
ТЫТУ́НЬ,
род кветкавых раслін
Адна- і шматгадовыя травы. радзей кусты. Сцёблы прамастойныя. простыя або разгалінаваныя,
А.М.Скуратовіч.
ТЫТУНЯВО́ДСТВА,
галіна раслінаводства, якая займаецца вырошчваннем тытуню і махоркі для атрымання тытунёвых вырабаў, а таксама некат. арганічных рэчываў. Вырошчваюць тытунь культурны, або курыльны, і махорку. Нягледзячы на пэўную небяспеку для здароўя, тытунь і махорка карыстаюцца
Г.С.Смалякоў.
ТЫТЫКА́КА (Titicaca),
салёнае возера ў
ТЫ́ФЫ (ад
вострыя
ТЫХУА́НА (Tijuana),
горад на
ТЫ́ХЫ (Tychy),
горад на
ТЫ́ЦЫУСА—БО́ДЭ ПРА́ВІЛА,
эмпірычнае правіла, якое ўстанаўлівае залежнасць паміж адлегласцямі планет ад Сонца. Прапанавана
Паводле Т.—Б.п. адлегласці планет ад Сонца знаходзяцца па формуле:
, дзе an — адлегласць, выражаная ў
ТЫЦЫЯ́Н [Titien;
італьянскі жывапісец; найбуйнейшы прадстаўнік венецыянскай школы жывапісу эпохі Адраджэння. Вучыўся ў С.Цуката, Джэнтыле Беліні, Джавані Беліні, Джарджоне. Працаваў пераважна ў Венецыі, а таксама ў Падуі (1506), Ферары (1516 і 1523), Мантуі (1536—37), Урбіне (1542—44), Рыме (1545—46), Аўгсбургу (1548 і 1550—51). Раннія творы з іх цікавасцю да пейзажу, паэтычнасцю, лірычнай сузіральнасцю, тонкім каларытам («Хрыстос і грэшніца», т.зв. «Цыганская мадонна») блізкія да работ Джарджоне. Пасля знаёмства з работамі Рафаэля і Мікеланджэла Т. выпрацаваў самастойны стыль, адметны пошукам ідэалу велічнай, гарманічнай і спакойнай прыгажосці: «Святая гутарка», «Саламея», «Маладая жанчына за туалетам», «Любоў зямная і нябесная», «Мадонна з вішняй», «Флора» (каля 1515), «Дынарый кесараў» (1518). Пазней ствараў
Літ.:
Смирнова И.А. Тициан и венецианский портрет XVI в.
Лазарев В.Н. Поздний Тициан // Лазарев В.Н. Старые итальянские мастера.
Тициан: [Альбом].
Поцца Н. Тициан:
С.У.Пешын.