Verbum

пасква́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак., што.

1. Пераскварыць усё, многае.

2. і без дап. Скварыць некаторы час (пра сала).

па́сквіль, ‑я, м.

Твор паклёпніцкага, зневажальнага характару.

[Ням. Pasquill ад іт. pasquillo.]

па́сквільны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пасквіля; які з’яўляецца пасквілем.

пасквіля́нт, ‑а, М ‑нце, м.

Той, хто піша пасквілі; паклёпнік.

пасквіля́нтка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Жан. да пасквілянт.

пасквіля́нцкі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пасквілянта; такі, як у пасквілянта.

паскіда́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паскідаць.

паскіда́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Скінуцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае.

паскіда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Скінуць усё, многае або ўсіх, многіх. Хлопцы паскідалі рукзакі, адзенне і адзін за адным кінуліся ў возера. Сіняўскі. Вацяны сёлета адразу варажылі на сухое лета: паскідалі з гнязда малых — аж двое. Пташнікаў.

пасклада́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад паскладаць.