папрако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Пракапаць што‑н. у многіх месцах. [Аўхім] норы з хаты ў пограб папракопваў, а з пограба да калодзежа, за хлеў... Сачанка.
папракру́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Пракруціць у многіх месцах (дзіркі і пад.). [Наздрэйка:] «Братка, дай свярдзёлка. Граблі раблю, дык няма чым дзіркі папракручваць». Крапіва.
папрактыкава́цца, ‑куюся, ‑куешся, ‑куецца; зак.
Практыкавацца некаторы час. [Ліля:] — Надзейка, .. прабач, але на сёння, бадай, хопіць. Папрактыкуйся яшчэ дома, без акампанементу. Асіпенка.
папраку́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак.
Разм. Пракудзіць некаторы час.
папраку́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Пракусіць што‑н. у многіх месцах, пракусіць усё, многае.
папрамака́ць, ‑ае; зак.
Прамокнуць — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх.
папрамо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Прамачыць усё, многае.
папрамыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Прамыць усё, многае. Вада папрамывала дамбу ў многіх месцах.
папрапада́ць, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак.
1. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Згубіцца, прапасці — пра ўсё, многае. Папрападалі рэчы.
2. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Знікнуць, перастаць існаваць — пра ўсё, многае. Цяпер, калі зірнуць на.. поле, дык яго і не пазнаць: папрападалі межы, а з імі і вузкія шнуры. Колас. [Ева:] — Гляджу, пагладчэлі мае цяляты,.. і лішаі папрападалі. Палтаран.
3. Загінуць, памерці — пра ўсіх, многіх. [Ткачук:] — Бачым, не пройдзем, папрападаем усе. Быкаў. — Шкода ж, папрападаюць малыя, — не здавалася, вяла гаворку пра сваё маці. Сачанка.
папрапа́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Прапаліць што‑н. у многіх месцах, прапаліць усё, многае. Папрапальваць адзежу.
2. і ў чым. Прапаліць, выпаліць ва ўсіх, многіх печах.