Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

паперавя́звацца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

Перавязацца — пра ўсіх, многіх або ўсё, многае.

паперавя́зваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Перавязаць усіх, многіх або ўсё, многае. Паперавязваць пакункі. □ На ўланскіх конях ехалі параненыя партызаны.. Іх тугімі кужэльнымі спавівачамі паперавязвала Параска. Грахоўскі.

папераганя́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што.

Перагнаць усіх, многіх або ўсё, многае. Папераганяць коней на другую пашу. Папераганяць лодкі на другі бок ракі.

паперагара́ць, ‑ае; зак.

Тое, што і паперагарваць.

паперага́рваць, ‑ае; зак.

Перагарэць — пра ўсё, многае. Лямпачкі паперагарвалі. Паперагарвала вуголле ў печы.

паперагаро́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Перагарадзіць усё, многае.

паперагніва́ць, ‑ае; зак.

Перагнісці — пра ўсё, многае.

папераго́ртваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Перагарнуць, перагартаць усё, многае. Паперагортваць многа кніг.

папераграба́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Перагрэбці ўсё, многае.

паперагрыза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Перагрызці ўсё, многае. Паперагрызаць ніткі.