папастагна́ць, ‑стагну, ‑стогнеш, ‑стогне; зак.
Разм. Стагнаць доўга, неаднаразова.
папастара́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Старацца вельмі, неаднаразова. Мікалай Камароўскі папастараўся тады. Костуся як адсадзілі ад работы ў сельсавеце, дык на Мікалаевых плячах усё і апын[у]лася тады. Чорны.
папастая́ць, ‑стаю, ‑стаіш, ‑стаіць; зак.
Разм. Стаяць доўга, неаднаразова.
папасто́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Тое, што і папастаяць.
папастраля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-што, чаго і без дап.
Разм. Страляць многа, неаднаразова; пастраляць, настраляць многа каго‑, чаго‑н. [Міхал:] — Ось возьмем стрэльбы, пойдзем жыва Ды хоць у смак папастраляем І ўсіх глушцоў паразганяем! Колас.
папаструга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Стругаць доўга, неаднаразова; пастругаць, перастругаць многа чаго‑н.
папастру́гваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.
Разм. Тое, што і папастругаць.
папастрыга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм.
1. каго. Пастрыгчы ўсіх, многіх.
2. каго-што і чаго. Стрыгчы доўга, неаднаразова.
папастры́гчы, ‑стрыгу, ‑стрыжэш, ‑стрыжэ; ‑стрыжом, ‑стрыжаце; зак., каго-што і чаго.
Разм. Тое, што і папастрыгаць (у 2 знач.).
папастрэ́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што, чаго і без дап.
Разм. Тое, што і папастраляць.