Verbum

папаныра́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Ныраць доўга, неаднаразова.

папаня́ньчыцца, ‑чуся, ‑чышся, ‑чыцца; зак., з кім-чым.

Разм. Няньчыцца доўга, неаднаразова.

папаня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Разм. Няньчыць доўга, неаднаразова.

папапа́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго.

Разм. Тое, што і папапасвіць.

папапа́свіць, ‑пасу, ‑пасеш, ‑пасе; ‑пасём, ‑пасяце, ‑пасуць і ‑пасу, ‑насвіш, ‑пасвіць; ‑пасвім, ‑пасвіце; пр. папапасвіў, ‑віла; зак., каго-што.

Разм. Пасвіць доўга, неаднаразова.

папапе́ць, ‑пяю, ‑пяеш, ‑пяе; ‑пяём, ‑пеяце; зак., што, чаго і без дап.

Разм. Пець доўга, неаднаразова.

папапіва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папапіць.

папапіса́ць, ‑пішу, ‑пішаш, ‑піша; зак., што, чаго і без дап.

Пісаць доўга, неаднаразова; напісаць многа чаго‑н.

папапі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што, чаго і без дап.

Тое, што і папапісаць.

папапі́ць, ‑п’ю, ‑п’еш, ‑п’е; ‑п’ём, ‑п’яце; пр. папапіў, ‑піла, ‑піло; зак., што і чаго.

Разм. Піць неаднаразова; паліць многа чаго‑н. Крынічку Петрык ведаў здаўна. Колькі ён папапіў вады з яе, бегаючы ўлетку з хлапчукамі па ўзбярэжжы! Хадкевіч. [Аксана:] — Відаць, [Ганс] добрая птушка, папапіў людской крыві. Крыжоў так, ні за што ні пра што не даюць. Сачанка.