паўпа́нак, ‑нка, м.
Разм. іран. Той, хто лічыць сябе панам, паводзіць сябе як пан, не маючы на тое падстаў; панскі памагаты. Камандаваў слугамі не пан, а паўпанкі — аконам, цівун, стараста, гайдукі. Якімовіч.
паўпаро́жні, ‑яя, ‑яе.
Напалавіну парожні, не зусім парожні.
па́ўпер, ‑а, м.
Кніжн. Бядняк, пазбаўлены сродкаў для існавання.
[Ад лац. pauper — бедны.]
паўперыза́цыя, ‑і, ж.
Кніжн. Масавае збядненне працоўных ва ўмовах класавага грамадства, заснаванага на эксплуатацыі. Паўперызацыя сялянства.
паўперы́зм, ‑у, м.
Кніжн. Галеча працоўных ва ўмовах класавага грамадства, заснаванага на эксплуатацыі.
паўперысты́чны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да паўперызму.
паўпіва́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.
Разм. Упіцца — пра ўсіх, многіх або пра ўсё, многае. Лямкі з рэчавых мяшкоў паўпіваліся ў размоклыя кажухі і мулялі плечы. Карпюк. Трава — мядзведзь мядзведзем. У яе, Як у мядзведжую поўсць калючыя дзяды, Паўпіваліся пчолы... Сіпакоў.
паўпіра́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм.
1. (1 і 2 ас. адз. не ўжыв.). Уперціся — пра ўсё, многае або пра ўсіх, многіх.
2. Упірацца некаторы час. Камень паварушыўся, паўпіраўся трохі, а тады перакуліўся на другі, сыраваты ад зямлі, бок. Кавалёў.
паўпі́сваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Упісаць усіх, многіх або ўсё, многае. Паўпісваць прапушчаныя словы. □ [Няміра] не чуў, як увайшоў у хату афіцэр і паўпісваў усіх у паперу. Чорны.
паўпісьме́нны, ‑ая, ‑ае.
Які не ўмее добра пісаць і чытаць; малапісьменны. Паўпісьменны чалавек.