папалама́ць, ‑ламлю, ‑ломіш, ‑ломіць; зак., каго-што і чаго.
Разм. Ламаць доўга, неаднаразова; паламаць многа чаго‑н. — Нам [касіць] хоць бы што, а цябе папаломіць дзён колькі, пакуль прывыкнеш. Сачанка.
папаласка́цца, ‑палашчуся, ‑палошчашся, ‑палошчацца; зак.
1. Апаласнуцца, выпаласкацца.
2. Паласкацца некаторы час.
папаласка́ць, ‑палашчу, ‑палошчаш, ‑палошча; зак., каго-што.
1. Апаласнуць, выпаласкаць. Бабка паставіла дайнічку на лаву, зняла з паліцы гладыш, папаласкала і накрыла цадзілкай. Каліна. Гаспадар яго на гэты раз заўважыў, што зусім непадалёк ад недакурка стаіць эмаліраваная для гэтага пасудзіна, якую я надоечы старанна вадою памыла, папаласкала. Грамовіч. Цёплы дождж папаласкаў сады і вецці-космы таполяў,.. і трава на вачах прыкметна шуганула ўгару. Даніленка.
2. Паласкаць некаторы час.
папале́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Ляжаць доўга, неаднаразова.
папа́лены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад напаліць 1.
папале́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Тое, што і папалячыцца.
папале́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм. Тое, што і папалячыць.
папалётаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Тое, што і папалятаць.
папалётваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Тое, што і папалятаць.
папаліва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
1. Паліць усё, многае. Галя хуценька прынесла вады, папалівала вагоны, збольшага сцерла пыл. Сабаленка.
2. і без дап. Паліваць некаторы час.