Verbum

падгніва́ць, ‑ае.

Незак. да падгнісці, падгніць.

падгні́лы, ‑ая, ‑ае.

Які падгніў. Мост быў стары, з падгнілых чорных бярвенняў. Мележ. Вера чакала.. [цётку], нецярпліва ходзячы па старой, з падгнілымі маснічынамі хаце. Асіпенка.

падгні́сці, ‑гніе; зак.

1. Згніць знізу, у ніжняй частцы. Дрэва падгніло. □ Падгніе, упадзе слуп — паваліцца і ўвесь плот. Карпаў.

2. Крыху, злёгку загніць. Яблык падгніў. □ Падлога падгніла, і дошкі хістаюцца пад нагамі. Колас. // перан. Прыйсці ў заняпад, вырадзіцца. Капіталістычны свет падгніў.

падгні́ць, ‑гніе; зак.

Тое, што і падгнісці.

падгно́йвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падгнойваць.

падгно́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падгнаіць.

падго́джваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падгадзіць.

падго́ены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падгаіць.

падго́йванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падгойваць — падгаіць.

падго́йвацца, ‑аецца.

Незак. да падгаіцца.