Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПрадмоваСкарачэнніКніга ў PDF/DjVu

папакле́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папаклеіць.

папакле́нчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Тое, што і панакленчыць.

папакле́нчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.

Разм. Кленчыць доўга, неаднаразова.

папакліна́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Разм. Клясці доўга, неаднаразова. Грамабоя такі не мала папаклінала ўся яго радня. Крапіва.

папако́лваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папакалоць.

папако́пвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Тое, што і папакапацца.

папако́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папакапа́ць.

папако́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Разм. Тое, што і папакачацца.

папако́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што і чаго.

Разм. Тое, што і папакачаць.

папако́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што і чаго.

Разм. Тое, што і папакасіць.