Verbum

падбрысці́, ‑брыду, ‑брыдзеш, ‑брыдзе; пр. падбрыў, ‑брыла, ‑брыло; заг. падбрыдзі; зак.

Брыдучы, падысці, наблізіцца да каго‑, чаго‑н. Падбрысці да вёскі.

падбры́ты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падбрыць.

падбры́цца, ‑брыюся, ‑брыешся, ‑брыецца; зак.

Падбрыць сабе бараду, вусы.

падбры́ць, ‑брыю, ‑брыеш, ‑брые; зак., што.

Пабрыць, збрыць з бакоў або па краях. Падбрыць вусы.

падбрэ́хваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм.

1. Суправаджаць што‑н. брэхам, брахаць час ад часу. [Сабака] радасна падбрэхваў і кудлатым д’яблам насіўся наўкола. Рылько.

2. перан. Пагард. Нагаворваць, даносіць на каго‑н.

падбрэ́хіч, ‑а, м.

Пагард. Той, хто ўгодліва, з якой‑н. мэтай дагаджае каму‑н., падтрымлівае каго‑н. Васіль Бусыга быў яго [пана] верным памочнікам. Калі пан Крулеўскі вёў рэй галоўнага свата польскасці, то роля Васіля Бусыгі зводзілася да ролі панскага падбрэхіча. Колас.

падбудава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падбудаваць.

падбудава́ць, ‑дую, ‑дуеш, ‑дуе; зак., што.

Прыбудаваць што‑н. дадаткова. Падбудаваць веранду да сянец.

падбудо́ўвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да падбудоўваць.

падбудо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падбудаваць.