Verbum

цыкада, ✂, ж.

Насякомае падатрада цыкадавых з празрыстымі крыламі, якое ўтварае характэрны строкат.

|| прым. цыкадны, ✂.

• Ц. строкат.

цыкаць, ✂ (разм.).

1. Спыняць каго-н. вокрыкам «ц-с-с», прыкрыкваць, забараняючы рабіць што-н.

   • Дзед цыкаў на дзяцей, каб не сваволілі.

2. Сплёўваць сліну праз зубы.

   • Курцы смалілі махорку і цыкалі слінай на траву.

|| аднакр. цыкнуць, ✂.

|| наз. цыканне, ✂.

цыкл, ✂, м.

1. Сукупнасць з’яў, працэсаў, што складаюць кругаабарот на працягу пэўнага прамежку часу.

   • Гадавы ц. вярчэння Зямлі.

2. Той або іншы круг навук.

   • Гістарычны ц.

3. Закончаны шэраг якіх-н. твораў, што выконваюцца публічна.

   • Ц. вершаў.
   • Ц. лекцый.
   • Ц. песень.

|| прым. цыклавы, ✂ і цыклічны, ✂.

цыкламен, ✂, м.

Травяністая шматгадовая расліна сямейства першакветных з яркімі кветкамі, альпійская фіялка.

цыклапічны, ✂ (кніжн.).

Аб старажытных збудаваннях: велічэзны, гіганцкі.

цыклатрон, ✂, м. (спец.).

Паскаральнік пратонаў (або іонаў).

|| прым. цыклатронны, ✂.

цыклёўшчык, ✂, м.

Рабочы, спецыяліст па цыклёўцы.

цыклізацыя, ✂, ж. (кніжн.).

Аб’яднанне ў цыкл.

• Ц. рускіх былін.

цыклічны, ✂.

1. гл. цыкл.

2. Які адбываецца цыкламі (у 1 знач.).

   • Цыклічнае развіццё.

|| наз. цыклічнасць, ✂.

• Ц. вытворчасці.
• Графік цыклічнасці.

цыклон, ✂, м.

1. Віхравы бурны рух атмасферы ў вялікім радыусе, утвораны вакол месцаў з нізкім атмасферным ціскам.

2. Апарат для аддзялення цвёрдых часціц ад газу.

|| прым. цыклонны, ✂, цыкланальны, ✂ і цыкланічны, ✂.

• Цыклонны вецер.
• Цыкланічная дзейнасць (узнікненне цыклонаў і антыцыклонаў).