Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёікмноуыьэюя
бвгклмнпрстфця

цыпель, ✂, м.

Востры, у форме кліна выступ на чым-н.

  • Ц. ключа.
  • Падняцца на самы ц. гары.

|| памянш. цыплік, ✂.

|| прым. цыпельны, ✂.

цыпка, ✂, ж. (разм. ласк.).

Курыца.

|| памянш. цыпачка, ✂.

цыпкі​1, ✂, н. (разм.).

Дробныя трэшчынкі, шурпатасць і чырвань на скуры рук і ног, што з’яўляюцца ў выніку абветрывання.

цыпкі​2:

  • на цыпках (хадзіць) або на цыпкі (стаць) — на кончыках (або на кончыкі) пальцаў ног.