Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёікмноуыьэюя
бвгклмнпрстфця

цывілізаваны, ✂.

Які з’яўляецца носьбітам цывілізацыі (у 2 знач.).

|| наз. цывілізаванасць, ✂.

цывілізаваць, ✂; зак. і незак.

Далучыць (далучаць) да цывілізацыі (у 2 знач.).

|| звар. цывілізавацца, ✂.

цывілізатар, ✂, м. (іран.).

Той, хто насаджае цывілізацыю (у 2 знач.).

|| прым. цывілізатарскі, ✂.

  • Цывілізатарская місія.

цывілізацыя, ✂, ж.

  1. Ступень грамадскага развіцця, яе матэрыяльнай і духоўнай культуры, характэрная для той ці іншай грамадска-палітычнай фармацыі.

    • Антычная ц.

  2. Сучасная сусветная культура (у 1 знач.).

цывільны, ✂.

Не ваенны, грамадзянскі.

  • Ц. касцюм.
  • Цывільнае права.