Verbum

сепаратар, ✂, м.

Апарат для вылучэння аднаго якога-н. рэчыва з саставу другога (напр. смятанкі з малака).

|| прым. сепаратарны, ✂.

сепаратны, ✂.

Асобны, адасоблены ад іншых.

• С. дагавор.
• С. мір (заключаны без ведама і згоды сваіх ваенных саюзнікаў).

|| наз. сепаратнасць, ✂.

сепаратызм, ✂, м. (кніжн.).

Імкненне да аддзялення, адасаблення.

• Палітычны с.

|| прым. сепаратысцкі, ✂.

сепаратыст, ✂, м. (кніжн.).

Прыхільнік сепаратызму.

|| ж. сепаратыстка, ✂.

|| прым. сепаратысцкі, ✂.

сепаратыўны, ✂, ж. (кніжн.).

Прасякнуты сепаратызмам.

• Сепаратыўныя імкненні.

|| наз. сепаратыўнасць, ✂.