Verbum

шалупайка, ✂, ж.

Тое, што і шалупіна.

• Бульба з шалупайкамі.

шалупіна, ✂, ж.

1. Вонкавая мяккая прыродная абалонка (плода, бульбы і пад.), скурка.

   • Абдзерці шалупіну з бульбіны.

2. Адходы пасля ачысткі пладоў, бульбы.

   • Збіраць шалупіны на корм свінням.

шалупінне, ✂, н., зб.

1. Шалупіны; адходы пасля ачысткі пладоў, бульбы і пад.

   • Зварыць бульбу ў шалупінні.
   • Ш. ад бульбы.

2. перан. Што-н. непатрэбнае, лішняе, наноснае.

   • Адсейваць важнае ад выпадковага шалупіння.

шалфей, ✂, м.

Травяністая расліна сямейства губакветных з буйных пахучых кветак, адзін з відаў якой выкарыстоўваецца ў медыцыне для лекавых настояў, а таксама сам настой.

• Паласкаць горла шалфеем.

|| прым. шалфейны, ✂.

шаль, ✂, м.

Доўгая вузкая вязаная тканіна або тканая хустка.

• Абкруціць шыю шалем.

|| прым. шалевы, ✂.

• Ш. каўнер.

шальмаваты, ✂ (разм.).

Схільны да шальмоўства, хітраваты.

• Ш. чалавек.
• Ш. выгляд.

|| наз. шальмаватасць, ✂.

шальмаваць, ✂; незак. (разм.).

1. Ганьбаваць, знеслаўляць.

   • Ш. сумленнага чалавека.

2. Весці сябе несумленна ў якой-н. справе, хітрыць.

   • Ш. у картачнай гульні.

|| зак. ашальмаваць, ✂.

|| наз. шальмаванне, ✂.

шальмоўскі, ✂.

1. гл. шэльма.

2. Уласцівы шэльме, махлярскі, хітры (разм.).

   • Ш. выгляд.

шальмоўства, ✂, н.

Махлярства, круцельства, махлярскі, хітры ўчынак.

• Ш. ў гульні.

шаля, ✂, ж.

1. Круглая і плоская талерка вагаў.

2. мн. Вагі, якія складаюцца з такіх талерак.

   • Узважыць на шалях.