Verbum

ва́рыва, ✂, н. (разм.).

Вараная рэдкая страва.

вары́цца, ✂; незак.

1. Гатавацца кіпячэннем на агні.

   • Булён варыцца.
   • Бульба варыцца.
   • В. у сваім (уласным) саку (перан. жыць або працаваць, не падтрымліваючы сувязі з іншымі, не выкарыстоўваючы іх вопыту).

2. Падвяргацца апрацоўцы шляхам кіпячэння, плаўлення.

   • Клей варыцца.
   • Сталь варыцца.

|| зак. зварыцца, ✂.

вары́ць, ✂; незак.

1. Гатаваць страву, пітво кіпячэннем на агні.

   • В. бульбу.
   • В. абед.

2. Вырабляць што-н. шляхам кіпячэння, плаўлення і пад.

   • В. мыла.
   • В. шкло.

3. Рабіць зварку металічных прадметаў і іх частак.

   • В. сталь.

◊

• Галава варыць у каго (разм.) — пра кемлівага, разумнага чалавека.

|| зак. зварыць, ✂.

|| наз. варка, ✂ і варэнне, ✂.

|| прым. варачны, ✂.

• В. цэх.

варыя́нт, ✂, м.

1. Відазмяненне, разнавіднасць.

   • Праект у двух варыянтах.
   • Дэбютны в. (у шахматах).

2. Розначытанне ў тэксце.

   • Выданне твораў Пушкіна з варыянтамі.

варыя́цыя, ✂, ж.

1. Варыянт (у 1 знач. і кніжн.).

2. Відазмяненне музыкальнай тэмы (у 2 знач.).

   • Тэма з варыяцыямі.

|| прым. варыяцыйны, ✂.

• Варыяцыйнае вылічэнне (адна з галін матэматычнага аналізу).

варэ́нікі, ✂, м.

Від вараных піражкоў, начыненых ягадамі, тварагом.

• В. з вішнямі.

варэ́нне, ✂, н.

Ягады, фрукты, звараныя з цукрам, мёдам.

• Яблычнае в.

вар’ява́цца, ✂; незак.

Знаходзіцца ў стане крайняга ўзбуджэння, злосці, раз’юшанасці.

|| зак. узвар’явацца, ✂ і развар’явацца, ✂.

вар’ява́ць, ✂; незак.

Раздражняць, злаваць, даводзіць да шаленства.

|| зак. узвар’яваць, ✂.

вар’я́т, ✂, м.

1. Псіхічна хворы чалавек.

2. Пра таго, хто дзейнічае безразважна; шалёны лаянк.).

|| ж. вар’ятка, ✂.