Verbum

валлё, ✂, н.

Пашыраная частка стрававода ў птушак, насякомых, малюскаў, дзе папярэдне перапрацоўваецца ежа.

|| прым. валлёвы, ✂.

валля́к, ✂, м.

1. Павелічэнне шчытападобнай залозы.

2. Тое, што і валлё.

|| прым. валляковы, ✂.

вало́даць, ✂; незак.

1. Мець у сваёй уласнасці, уладаць.

   • В. маёмасцю.

2. перан., кім. Трымаць у сваёй уладзе, падпарадкоўваць сабе, кіраваць.

   • Адна думка ўвесь час валодае ім.
   • З. чым.
   • Умець, мець магчымасць карыстацца чым-н., дзейнічаць пры дапамозе чаго-н.
   • В. зброяй.
   • Не в. левай рукой.
   • В. пяром (умець добра пісаць).
   • В. некалькімі замежнымі мовамі (ведаць іх).
   • В. сабой (трымацца спакойна ў любых абставінах).

|| наз. валоданне, ✂.

вало́к, ✂, м.

Доўгая града згрэбенага сена, збажыны і пад.

• Зграбаць сена ў валкі.

вало́скі:

• валоскі арэх — грэцкі арэх.

вало́ссе, ✂, н., зб.

1. Шэрсць, волас жывёлы.

2. Валасы (разм.).

вало́шка, ✂, ж.

Травяністая расліна сямейства складанакветкавых, якая расце ў жыце і іншых злаках, і цвіце сінімі кветкамі, васілёк.

|| прым. валошкавы, ✂.

• Валошкавыя вочы (сінія, колеру валошкі).

валтарні́ст, ✂, м.

Музыкант, які іграе на валторне.

валто́рна, ✂, ж.

Медны духавы музычны інструмент у выглядзе спіральна сагнутай трубы з шырокім раструбам.

|| прым. валторнавы, ✂.

валту́зіцца, ✂; незак. (разм.).

1. Рабіць бязладныя, хаатычныя рухі, дурэючы або стараючыся вызваліцца з якога-н. становішча.

   • Дзеці валтузяцца.

2. Доўга займацца якой-н. справай, важдацца.

   • Няма часу цяпер з гэтым в.