Verbum

стылізаваць, ✂; зак. і незак.

Надаць (надаваць) чаму-н. прыкметы, рысы якога-н. стылю, выбранага за ўзор.

• С. арнамент.

|| наз. стылізацыя, ✂.

стылізатар, ✂, м.

Чалавек, які займаецца стылізацыяй.

|| прым. стылізатарскі, ✂.

стылізацыя, ✂, ж.

1. гл. стылізаваць.

2. Твор, якому нададзены характэрныя рысы пэўнага стылю.

стыліст, ✂, м.

Чалавек, які валодае майстэрствам літаратурнага стылю, піша добрым стылем.

|| ж. стылістыка, ✂.

стылістыка, ✂, ж.

Навука аб стылях мовы, а таксама раздзел тэорыі літаратуры, які вывучае стылі мастацкіх твораў.

|| прым. стылістычны, ✂.

стыль​¹, ✂, м.

1. Сукупнасць характэрных рыс, блізкасць выразных мастацкіх прыёмаў і сродкаў, што абумоўліваюць сабой адзінства якога-н. напрамку ў творчасці.

   • Нацыянальны с. у жывапісе.
   • Архітэктурныя стылі.

2. Метад, сукупнасць прыёмаў якой-н. работы, дзейнасці, паводзін.

   • С. кіраўніцтва.
   • Вольны с. плавання.

3. Сукупнасць прыёмаў выкарыстання моўных сродкаў для выказвання тых ці іншых ідэй, думак у розных умовах маўленчай практыкі.

   • С. Івана Мележа.
   • Публіцыстычны с.
   • Навуковы с.

|| прым. стылістычны, ✂ і стылявы, ✂.

• Стылістычныя памылкі.
• Стылістычны прыём.
• Стылявыя катэгорыі.
• Стылявая дасканаласць.

стыль​², ✂, м.

Спосаб летазлічэння.

• Стары с. (так зв. юліянскі каляндар).
• Новы с. (так зв. грыгарыянскі каляндар).
• Першага студзеня па новаму стылю.

стыльны, ✂.

Вытрыманы ў якім-н. пэўным стылі 1 (у 1 і 2 знач.).

• Стыльная мэбля.
• Стыльнае плаванне.

|| наз. стыльнасць, ✂.

стыляга, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Малады чалавек, які слепа ганяецца за крыклівай модай адзення.

|| прым. стыляжны, ✂.

стыляжнічаць, ✂; незак. (разм.).

Паводзіць сябе як стыляга.

|| наз. стыляжніцтва, ✂.