Verbum

скурка, ✂, ж.

1. гл. скура.

2. Невялікая вырабленая шкура жывёлы (для пашыву шапак, каўняроў і пад.).

3. Верхняе покрыва, абалонка пладоў.

   • С. памідора.

скурнік, ✂, м.

1. Той, хто займаецца вырабам скур.

2. Урач па хваробах скуры (разм.).

скурчыцца, ✂; зак.

1. Сціснуцца ўсім целам, скруціцца.

   • С. ад холаду.

2. Падагнуцца, сагнуцца.

   • Пальцы на нагах скурчыліся.

3. Зрабіцца няроўным; скрывіцца, выгнуцца.

   • Лісце ад марозу скурчылася.

|| незак. скурчвацца, ✂.

скурчыць, ✂; зак.

1. Сагнуць, падагнуць.

   • С. ногі.

2. Звесці курчам.

   • Хвароба скурчыла пальцы.
   • Раптам мяне скурчыла (безас.).

|| незак. скурчваць, ✂.

|| наз. скурчванне, ✂.

скурысты, ✂.

Які мае скуру або з паверхняй, падобнай на скуру.

• Скурыстае лісце.
• Скурыстая перапонка.
• Скурыстая чарапаха (з целам, пакрытым скурай).

скурыцца, ✂; зак.

Зрасходавацца пры курэнні; дакурыцца.

• Папяроса скурылася.

|| незак. скурвацца, ✂.

скурыць, ✂; зак.

Курачы, зрасходаваць; дакурыць.

• С. цыгарэту.

|| незак. скурваць, ✂.

|| наз. скурванне, ✂.

скусаць, ✂; зак.

Моцна пакусаць, укусіць у многіх месцах.

• Мяне скусалі камары.

|| незак. скусваць, ✂.

|| наз. скусванне, ✂.

скусіць, ✂; зак. (разм.).

Адкусіць зверху частку чаго-н.

• Рыба скусіла чарвяка.

|| незак. скусваць, ✂.

|| наз. скусванне, ✂.

скутэр, ✂, м.

Аднамесная спартыўная лодка з падвесным маторам.

|| прым. скутэрны, ✂.