скурчыць, ✂; зак.

  1. Сагнуць, падагнуць.

    • С. ногі.

  2. Звесці курчам.

    • Хвароба скурчыла пальцы.
    • Раптам мяне скурчыла (безас.).

|| незак. скурчваць, ✂.

|| наз. скурчванне, ✂.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)