Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
авеілнору

скнара, ✂, м.; ✂, ж., ✂ (разм.).

Вельмі скупы чалавек.

скнарлівы, ✂ (разм.).

Надзвычай скупы, прагны (пра чалавека).

|| ж. скнарлівасць, ✂.

скнарнічаць, ✂; незак. (разм.).

Быць скнарай, скупіцца.

|| зак. паскнарнічаць, ✂.