Verbum

галантны, ✂.

Ветлівы, далікатны, ласкавы.

• Г. малады чалавек.

|| наз. галантнасць, ✂.

галаруч, прысл. (разм.).

Без рукавіц, з голымі рукамі.

галас, ✂, м. (разм.).

Бязладны шматгалосы крык, бязладная размова.

галасаваць, ✂; незак.

1. за каго-што. Падаваць голас (у 5 знач.).

   • Г. за дэлегата.

2. Ставіць на галасаванне; выбіраць, рашаць шляхам галасавання.

   • Г. праект пастановы сходу.

3. Спыняць машыну ўзняццем рукі (разм.).

   • Г. на шашы.

|| зак. прагаласаваць, ✂.

|| наз. галасаванне, ✂.

• Тайнае г.

галасісты, ✂.

Які валодае моцным і гучным голасам.

• Галасістыя хлопцы.
• Г. баян (звонкі, гучны).

|| наз. галасістасць, ✂.

галасіць, ✂; незак.

1. Голасна і нараспеў плакаць, прыгаворваючы (напр. у час пахавальнага абраду).

   • Г. па нябожчыку.

2. Ствараць гукі, падобныя на галашэнне.

   • Галасіла завіруха.

|| наз. галашэнне, ✂.

галаслоўны, ✂.

Не пацверджаны фактамі, доказамі.

• Галаслоўныя сцвярджэнні.

|| наз. галаслоўнасць, ✂.

галаўня​¹, ✂, ж. (разм.).

Вялікая галавешка.

галаўня​², ✂, ж.

Хвароба хлебных злакаў.

|| прым. галаўнёвы, ✂.

галгофа, ✂, ж. (кніжн.).

Месца пакут, нягод (паводле назвы ўзгорка паблізу Іерусаліма, дзе, згодна з хрысціянскім веравучэннем, быў распяты Ісус Хрыстос).

• Узысці на Галгофу (прыняць пакуты).