Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в е і л м н о р у ы э ю я

а б в г д з і й к л м н п р с т ў ф х ц ш ю

гарэзаваць, ✂; незак.

Сваволіць, дурэць.

гарэзлівы, ✂.

Свавольны, непаседлівы.

Г. хлапчук.

|| наз. гарэзлівасць, ✂.

гарэзнік, ✂, м.

Тое, што і гарэза.

|| ж. гарэзніца, ✂.

гарэзнічаць, ✂; незак.

Тое, што і гарэзаваць.

гарэлка¹, ✂, ж.

Прыстасаванне для спальвання гаручай вадкасці, газу (у асвятляльных і ацяпляльных прыборах).

Пліта на чатыры гарэлкі.

|| прым. гарэлачны, ✂.

гарэлка², ✂, ж.

Моцны алкагольны напітак.

○

Царская гарэлка — сумесь азотнай кіслаты з салянай.

|| памянш. гарэлачка, ✂.

|| прым. гарэлачны, ✂.

гарэлкі, ✂.

Народная гульня, удзельнікі якой стаяць парамі, а той з удзельнікаў, хто «гарыць», стаіць наперадзе і па сігналу ловіць аднаго з першай пары, якая разбягаецца у розныя бакі.

гарэлы, ✂.

Абпалены, папсаваны агнём, але не да канца спалены.

Г. блін.
Запахла гарэлым (наз.).

гарэльеф, ✂, м. (спец.).

Скульптурны твор, у якім фігура выступае над плоскасцю больш чым на палавіну свайго аб’ёму.

|| прым. гарэльефны, ✂.

гарэм, ✂, м.

Жаночая палавіна дома ў мусульман.
зб. Жонкі і наложніцы мусульманіна.

|| прым. гарэмны, ✂.