Verbum

стрыгаль, ✂, м. (разм.).

Тое, што і стрыгальшчык.

стрыгальны, ✂.

Які мае адносіны да стрыжкі авечак, да работы стрыгальшчыка, стрыгаля.

• Стрыгальная машына.

стрыгальшчык, ✂, м.

Рабочы — спецыяліст па стрыжцы авечак.

|| ж. стрыгальшчыца, ✂.

стрыгун, ✂ і стрыгунок, ✂, м.

Аднагадовае жарабя, якому звычайна падстрыгаюць грыву.

стрыгчы, ✂; незак.

1. Зразаць або караціць што-н., падразаючы.

   • С. валасы.
   • С. газон.
   • С. ногці.

2. Караціць каму-н. валасы, шэрсць, падразаючы чым-н.

   • С. кліента.
   • С. пад бокс (падразаць пэўным спосабам).
   • С. ўсіх пад адзін грэбень (перан. раўняць усіх у якіх-н. адносінах).

◊

• Стрыгчы купоны — жыць на рэнту, на працэнты ад каштоўных папер.

|| зак. абстрыгчы, ✂ і астрыгчы, ✂.

|| звар. стрыгчыся, ✂.

|| зак. абстрыгчыся, ✂ і астрыгчыся, ✂.

|| наз. стрыжка, ✂.

стрыечны, ✂ і стрэчны, ✂.

Які знаходзіцца не ў прамым сваяцтве, а ў сваяцтве па дзеду ці бабцы з дзецьмі іх сыноў або дочак; дваюрадны.

• Стрыечная сястра (дачка цёткі ці дзядзькі).

стрыж, ✂, м.

Невялікая птушка цёмнай афарбоўкі, з кароткай дзюбай і з доўгімі вострымі крыламі.

стрыжаны, ✂.

1. Пра валасы, шэрсць: падрэзаны, укарочаны.

   • Стрыжаная галава.
   • Стрыжаная авечка.

2. Пра галіны, траву: падрэзаны, укарочаны.

   • С. газон.
   • Стрыжаныя ліпы (з падрэзанымі галінамі).

стрыжань, ✂, м.

1. Прадмет прадаўгаватай формы, які звычайна з’яўляецца воссю або асновай чаго-н.

   • Пластмасавы с.
   • С. шарыкавай ручкі (напоўнены чарнільнай пастай).

2. перан., чаго. Асноўная, галоўная частка чаго-н.

   • С. усяго рамана — тэма народнай вайны.

|| прым. стрыжнёвы, ✂.

• Стрыжнёвы громаадвод (заземлены металічны стрыжань).

стрыжаня, ✂ і стрыжанё, ✂, н.

Птушаня стрыжа.