Verbum

гарсаж, ✂, м.

Тое, што і карсаж.

|| прым. гарсажны, ✂.

гарсажніца, ✂, ж.

Спецыялістка па вырабу гарсажаў.

гарсэт, ✂, м.

1. Шырокі пругкі пояс для сцягвання таліі.

2. Цвёрды і шырокі артапедычны пояс, які выкарыстоўваецца пры захворваннях пазваночніка.

   • Гіпсавы г.

3. Від безрукаўкі ў традыцыйным касцюме беларускіх жанчын.

   • Вышываны г.

|| прым. гарсэтны, ✂.

гарсэтніца, ✂, ж.

Спецыялістка па вырабу гарсэтаў (у 1 і 2 знач.).

|| прым. гарсэтніцкі, ✂.

гарт, ✂, м.

1. Цвёрдасць металу, якая надаецца гартаваннем.

2. перан. Фізічная або маральная вынослівасць, стойкасць.

   • Чалавек старога гарту.

3. Сплаў свінцу, волава і сурмы для адліўкі друкарскіх шрыфтоў (спец.).

|| прым. гартавы, ✂ і гартоўны, ✂.

гартавацца, ✂; незак.

1. Рабіцца цвёрдым, пругкім, трывалым у выніку моцнага награвання і хуткага ахаладжэння (пра метал).

2. перан. Рабіцца фізічна або маральна ўстойлівым, здольным пераносіць цяжкасці і неспрыяльныя ўмовы.

   • Г. ў барацьбе.

гартаваць, ✂; незак.

1. Надаваць цвёрдасць, пругкасць, трываласць шляхам моцнага награвання і хуткага ахаладжэння.

   • Г. жалеза.

2. перан. Рабіць фізічна або маральна ўстойлівым, здольным пераносіць цяжкія і неспрыяльныя ўмовы.

   • Г. волю.

|| наз. гартаванне, ✂.

|| прым. гартавальны, ✂.

• Гартавальная печ.

гартанны, ✂.

1. гл. гартань.

2. Пра гукі: глухі, раскацісты, гарлавы.

   • Гартанная мова.

|| наз. гартаннасць, ✂.

гартань, ✂, ж.

Верхняя частка дыхальнага горла.

|| прым. гартанны, ✂.

гартаць, ✂; незак.

Перагортваць, пераварочваць лісты (кнігі, часопіса і пад.).

• Г. газеты.