Verbum

ацынко́ўваць, ✂; незак.

Тое, што і цынкаваць.

ацэ́нка, ✂, ж.

1. гл. ацаніць.

2. Думка, меркаванне пра якасць, значэнне каго-, чаго-н.

   • Даць ацэнку.

3. Абазначэнне ступені ведаў і паводзін вучняў; адзнака.

   • Паставіць ацэнку па літаратуры.

ацэ́ншчык, ✂, м.

Той, хто ўстанаўлівае, вызначае цану, робіць ацэнку чаго-н.

|| ж. ацэншчыца, ✂.

ацэто́н, ✂, м.

Бясколерная гаручая вадкасць, якая выкарыстоўваецца ў тэхніцы і медыцыне, а таксама як растваральнік.

|| прым. ацэтонавы, ✂.

ацэтыле́н, ✂, м.

Бясколерны гаручы газ, злучэнне вугляроду з вадародам.

|| прым. ацэтыленавы, ✂.

ацяжа́рыць, ✂; зак.

Тое, што і абцяжарыць.

|| незак. ацяжарваць, ✂.

|| наз. ацяжарванне, ✂.

|| наз. ацяжаранне, ✂.

ацяплі́ць, ✂; зак.

1. Абагрэць (памяшканне) пры дапамозе печаў або спецыяльных прыстасаванняў.

   • А. дом.

2. Аглядзець, уцяпліць.

   • А. кароўнік.

|| незак. ацяпляць, ✂ і ацепліваць, ✂.

|| наз. ацяпленне, ✂ і ацепліванне, ✂.

ацяпля́льны, ✂.

1. Які служыць для ацяплення, уцяплення, абагрэву.

   • А. матэрыял.

2. Які мае адносіны да ацяплення.

   • А. сезон.
   • Ацяпляльная сістэма.

ацяро́бкі, ✂.

Тое, што і пацяробкі.

ацячы́, ✂; зак.

1. Апухнуць ад лішку вадкасці ў тканках.

   • Ацяклі ногі.

2. Азызнуць ад тлушчу.

   • Твар яго ацёк.

|| незак. ацякаць, ✂.