Verbum

атмасфе́ра, ✂, ж.

1. Газападобная абалонка Зямлі і некаторых іншых планет.

   • Зямная а.

2. перан. Навакольныя ўмовы, абставіны, асяроддзе.

   • А. даверу.
   • А. дружбы і супрацоўніцтва.

3. Адзінка вымярэння ціску газаў.

   • Ціск у сто атмасфер.

|| прым. атмасферны, ✂.

ато́есніць, ✂; зак. (кніжн.).

Прызнаць тоесным.

• А. два паняцці.

|| незак. атаясняць, ✂.

|| наз. атаясненне, ✂.

ато́жылак, ✂, м.

1. Малады парастак расліны.

   • Каля дрэва з’явілася многа атожылкаў.

2. Адгалінаванне руданоснай жылы.

3. перан. Пра патомка, нашчадка.

   • Дзеці, унукі — нашы атожылкі.

|| прым. атожылкавы, ✂.

ато́л, ✂, м.

Каралавы востраў кольцападобнай формы.

|| прым. атолавы, ✂.

ато́пкі, ✂, м.

Старыя зношаныя чаравікі, боты і пад.

ато́сы, ✂, ж.

Драцяныя з жалезных прутоў або раменныя цяжы, што ідуць ад верхняга канца аглоблі да загваздкі.

|| прым. атосны, ✂.

атра́д, ✂, м.

1. Спецыяльная вайсковая група.

   • А. маракоў.

2. Група людзей, аб’яднаных для сумеснай дзейнасці.

   • Санітарны а.

3. У сістэматыцы жывёл: падраздзел класа.

   • А. грызуноў.

|| прым. атрадны, ✂.

атракцыён, ✂, м.

1. Эфектны цыркавы або эстрадны нумар.

2. Устройства для забаў у месцах масавых гулянняў, напр., каруселі, гушкалкі і пад.

|| прым. атракцыённы, ✂.

атра́мант, ✂, м. (уст.).

Тое, што і чарніла.

атрапа́ць, ✂; зак.

Тое, што і абтрапаць.

|| незак. атрэпваць, ✂.