Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыэюя
авеілнору

скоўзаць, ✂; зак. (разм.).

  1. Коўзаннем, трэннем сцерці верхні слой чаго-н.

    • С. падэшвы.
    • С. палазы ў санях.

  2. Качаючыся, пакамячыць што-н.

    • С. пасцель.

|| незак. скоўзваць, ✂.

скоцісты, ✂.

Спадзісты, адхонны.

  • С. бераг возера.

|| наз. скоцістасць, ✂.

скошваць​1, ✂; незак.

Тое, што і касіць 1 (у 1 знач.).

скошваць​2, ✂; незак.

Тое, што і касіць 2 (у 1 знач.).