Verbum

дыскусійны, ✂.

1. гл. дыскусія.

2. Няпэўны, які выклікае сумненне, спрэчны.

   • Дыскусійнае рашэнне.

|| наз. дыскусійнасць, ✂.

дыскусіраваць, ✂ і дыскуціраваць, ✂; незак. (кніжн.).

Весці дыскусію па тым ці іншым пытанні; абмяркоўваць што-н., удзельнічаючы ў дыскусіі.

дыскусія, ✂, ж.

Спрэчкі, абмеркаванне якога-н. пытання на сходзе, у друку.

• Навуковая д.

|| прым. дыскусійны, ✂.

дыск-жакей, ✂, м.

Чалавек, які вядзе праграму ў дыскатэцы.

|| прым. дыск-жакейскі, ✂.

дыслакацыя, ✂, ж. (спец.).

1. Размяшчэнне ваенных аб’ектаў, сухапутных войск, размеркаванне ваеннай авіяцыі або караблёў на месцах базіравання.

2. Зрушэнне касцей пры пераломах суставаў.

   • Д. касцей.

3. Зрушэнне пластоў зямной кары.

   • Д. горных парод.

|| прым. дыслакацыйны, ✂.

дыслацыраваць, ✂; зак. і незак. (спец.).

Размясціць (размяшчаць) узброеныя сілы.

• Д. войскі.

дыспазіцыя, ✂, ж.

1. План размяшчэння ваенных караблёў (спец.).

2. План размяшчэння войск для бою (уст.).

|| прым. дыспазіцыйны, ✂.

дыспансэр, ✂, м.

Медыцынская ўстанова, якая займаецца лячэннем пэўнага кантынгенту хворых, сістэматычна наглядае за іх здароўем.

• Супрацьтуберкулёзны д.

|| прым. дыспансэрны, ✂.

дыспансэрызацыя, ✂, ж.

Сістэма медыцынскіх мерапрыемстваў, якія ажыццяўляюцца дыспансэрамі з мэтай прафілактыкі і своечасовага лячэння захворванняў.

• Д. насельніцтва.

дыспетчар, ✂, м.

Работнік, які рэгулюе з аднаго цэнтральнага пункта рух транспарту, ход работы прадпрыемства і пад.

• Д. аўтамабільнай базы.

|| прым. дыспетчарскі, ✂.

• Д. пункт.
• Цэнтральная дыспетчарская (наз.).