Verbum

выкрутасы, ✂, н. (разм.).

1. Мудрагелістыя, вычварныя рухі, лініі.

   • Язда з выкрутасамі.
   • Вырабляць нагамі в.

2. Мудрагелістыя моўныя звароты.

   • Слоўныя в.

3. перан. Хітрыкі, дзівацтвы.

   • Прызнаўся ва ўсім без выкрутасаў.

выкрутка, ✂, ж. (разм.).

Выхад (з цяжкага становішча).

• Няма ніякай выкруты.

выкрутлівы, ✂ (разм.).

Знаходлівы, скрытны.

• В. гаспадарнік.

|| наз. выкрутлівасць, ✂.

выкруціцца, ✂; зак.

1. Адкруціўшыся, выпасці.

   • Шруба выкруцілася.

2. Тое, што і вывіхнуцца (разм.).

   • Выкруцілася рука ў плячы.

3. Спрытна выслізнуць, вызваліцца.

   • В. з рук праціўніка.

4. перан. Выйсці з цяжкага становішча.

   • В. з бяды.

|| незак. выкручвацца, ✂.

выкруціць, ✂; зак.

1. Выняць круцячы.

   • В. лямпачку.

2. Сціскаючы кручэннем, выдаліць ваду.

   • В. выпаласканую сарочку.

3. Тое, што і высвідраваць.

   • В. дрылём дзірку.

4. Вывіхнуць, вывернуць (разм.).

   • В. руку.

|| незак. выкручваць, ✂.

выкрывальнік, ✂, м.

Той, хто выкрывае каго-, што-н.

• В. агрэсараў.
• В. недахопаў.

|| ж. выкрывальніца, ✂.

|| прым. выкрывальніцкі, ✂.

выкрывальны, ✂.

Які выкрывае каго-, што-н. і уласцівы выкрыванню.

• В. фельетон.
• Выкрывальная сіла.

|| наз. выкрывальнасць, ✂.

выкрык, ✂, м.

Гучны, адрывісты вокліч, крык.

• Знадворку даносіліся выкрыкі.

выкрыкнуць, ✂; зак. і аднакр.

Голасна вымавіць, крыкнуць.

• В. чыё-н. прозвішча.
• — Стаяць! — выкрыкнуў Фёдар.

|| незак. выкрыкваць, ✂.

выкрыць, ✂; зак.

1. Знайсці, выявіць; раскрыць, зрабіць вядомым невядомае, сакрэтнае.

   • В. патайное сховішча.
   • В. злачынствы.

2. Растлумачыць скрыты сэнс, сутнасць чаго-н.

   • В. хлусню.
   • В. антынародны характар самаўладства.

|| незак. выкрываць, ✂.

|| наз. выкрыванне, ✂.