Verbum

удзячны, ✂.

1. Які адчувае, выказвае ўдзячнасць або прасякнуты ўдзячнасцю.

   • У. чытач.
   • Я вам вельмі ў. за дапамогу.
   • У. позірк.

2. перан. Які абяцае добрыя вынікі, плён, які можа апраўдаць затрачаныя сілы, сродкі.

   • Удзячная праца.

удмурты, ✂, м.

Народ угра-фінскай моўнай групы, які складае асноўнае насельніцтва Удмурцкай Рэспублікі, што ўваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

|| ж. удмуртка, ✂.

|| прым. удмурцкі, ✂.

удовы, ✂ (разм.).

Які (-ая) з’яўляецца ўдаўцом (удавой).

удод, ✂, м.

Птушка са стракатым апярэннем, веерападобным чубам і загнутай уніз дзюбай.

|| прым. удодавы, ✂.

• Сямейства ўдодавых (наз.).

удой, ✂, м.

1. Колькасць малака, надоенага за адзін раз або за які-н. перыяд часу.

   • Сутачны ў.
   • Павысіць удоі.

2. Тое, што і даенне.

   • Малако вячэрняга ўдою.

|| прым. удойны, ✂.

удойнасць, ✂, ж.

Тое, што і малочнасць.

• Значна павысілася ў. кароў.

удойны, ✂.

1. гл. удой.

2. З высокай малочнасцю.

   • Удойныя каровы.

удосталь, прысл.

Да поўнага задавальнення, у дастатковай ступені.

• Нагаварыцца ў.
• У. накарміць.

удоўж, ✂ і уздоўж, прысл. і прыназ.

У напрамку даўжыні чаго-н.

• У. сцен стаяць лавы.

◊

• Удоўж і ўпоперак (разм.) — 1) ва ўсіх напрамках; 2) добра, да дробязей.

• Ведаць што-н. у. і ўпоперак.

удружыць, ✂; зак.

Аказаць сяброўскую паслугу, узычыць.

• Удружы мне, суседка, расады.
• Вось дык удружыў! (гаворыцца іранічна ў знач.: зрабіў шкоду, непрыемнасць).