Verbum

анлайнавы слоўнік

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (2002, правапіс да 2008 г.)

Скарачэнні

а б в г д е ё ж з і й к л м н о п р с т у ф х ц ч ш э ю я

а в к л м н о п р т у х ч ы э -

б в г й к л м н п р с т ў ф х ц ш

шаптаць, ✂; незак.

Гаварыць шэптам.

Ш. на вуха каму-н.
Ш. малітвы.

|| аднакр. шапнуць, ✂.

|| наз. шаптанне, ✂.

шаптун, ✂, м.

Чалавек, які шэпчацца.
перан. Пляткар, распаўсюджвальнік чутак.
Знахар, чараўнік (уст.).

|| ж. шаптуха, ✂.

шапялявіць, ✂; незак.

Тое, што і шапяляць.

|| наз. шапяляўленне, ✂.

шапялявы, ✂.

Які вымаўляе свісцячыя гукі (с, з) падобна да шыпячых (ш, ж).
- Шапялявае дзіця.
Пра свісцячыя зычныя гукі: які вымаўляецца блізка да шыпячых.
- Ш. гук.
- Шапялява (прысл.) вымаўляць «с».

|| наз. шапялявасць, ✂.

шапяляць, ✂; незак.

Гаварыць невыразна, з шапялявым адценнем.

|| наз. шапялянне, ✂.